Θυμάμαι τον εαυτό μου σε μια διαδρομή μεταξύ Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Καλλικράτεια. Τα νεανικά μου χρόνια με βρήκαν φοιτητή στη Θεσσαλόνικη. Αυτή ήταν η αφορμή αλλά όχι η αιτία για να βρεθώ σε μια διαδρομή. Πιάνω τον εαυτό μου να είμαι σε όσα συνέβαιναν γύρω μου. Επιστρέφοντας από τις σπουδές χωρίς να έχω φύγει ποτέ από εκεί που ξεκίνησα. Η Χαλκιδική ήταν η βάση μου, η Θεσσαλονίκη η πόλη μου. Η διαδρομή μου, πάντα πολιτική. Πολιτική χωρίς κρίση, πολιτική με κρίση. Χωρίς δισταγμό βρίσκομαι παρόν και στο πριν και στο μετά. Πολιτική και η σκέψη μου, πολιτική και η στάση ζωής μου. Χωρίς πολιτική όλα φαίνονται άβουλα, χωρίς πεποίθηση. Είναι ίσως σημείο των καιρών να αρνηθούμε τη.....
Τώρα όσο ποτέ άλλοτε, επαναφέρω το συναίσθημα που με παρακίνησε να ασχοληθώ τόσο ενεργά με τα κοινά, εκείνο το κίνητρο που με έκανε να έχω μια διαδρομή με ταυτότητα πολιτική. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα. Αφουγκράζομαι όσα εξελίσσονται αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ στο παρόν που με ζητά να δράσω για το μέλλον….να συμμετέχω στην αποδόμηση και στη δόμηση αυτού που έρχεται…στην αλλαγή, στην εξέλιξη γιατί πάνω απ’ όλα σημασία έχει η πορεία, η βελτίωση και η συνεχής αναζήτηση..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου